ماسایوشی سون: هوش مصنوعی تا سال ۲۰۴۰ به ۵ تریلیون دلار سرمایهگذاری سالانه نیاز دارد؛ «حرف زدن از حباب AI بیمعنی است»
مدیرعامل سافتبنک با رد فرضیه وجود حباب در بازار فناوری، اعلام کرد توسعه زیرساختهای کلان هوش مصنوعی تا سال ۲۰۴۰ به سرمایهگذاری سالانه ۵ تریلیون دلاری نیاز خواهد داشت.
شرطبندی همهجانبه روی عصر عاملهای هوشمند
زمانی که درآمدهای حاصل از هوش مصنوعی ۲۰ درصد از کل تولید ناخالص داخلی جهان را تشکیل دهد، هزینه ۵ تریلیون دلاری در مقایسه با ابعاد اقتصاد جدید ناچیز خواهد بود.
جهان ناگزیر به پرداخت هزینه توسعه زیرساخت است
ماسایوشی سون (Masayoshi Son)، بنیانگذار و مدیرعامل هلدینگ سافتبنک، در کنفرانس توکیو اعلام کرد که این شرکت برنامه سرمایهگذاری عظیم و همهجانبهای را در حوزه سختافزار، تراشه، شبکههای توزیع انرژی و رباتیک کلید زده است. او برآوردهای بدبینانه بازار مبنی بر بالا گرفتن تب و ایجاد حباب در این صنعت را به شدت رد کرد.
شاخصهای کلیدی چشمانداز هوش مصنوعی در سال ۲۰۴۰
سافتبنک با تکیه بر تحلیلهای درونسازمانی خود، ابعاد سختافزاری و نرمافزاری انقلاب صنعتی آینده را اینگونه تصویر میکند:
“هر سال ۵ تریلیون دلار یا ۸۰۰ تریلیون ین؛ شاید فکر کنید این رقم غیرواقعی است، اما من مطمئنم هزینهای است که جهان به آن نیاز خواهد داشت. پرسیدن اینکه آیا هوش مصنوعی یک حباب است یا نه، کاملاً بیمعنی است. فکر نمیکنم کسانی که چنین سوالاتی میپرسند، واقعاً بدانند هوش مصنوعی چیست.” — ماسایوشی سون، مدیرعامل سافتبنک
شرطبندی چند ده میلیارد دلاری سافتبنک روی OpenAI
سافتبنک با بازتعریف استراتژیهای مالی خود پس از تجارب تلخی همچون WeWork، اکنون تمام داراییهای نقدی خود را به سمت هوش مصنوعی هدایت کرده است. ارزش کل سرمایهگذاریهای مستقیم و غیرمستقیم این غول ژاپنی در توسعه مدلهای پیشرفته (بهویژه سرمایهگذاری سنگین در OpenAI به عنوان خالق ChatGPT) قرار است تا پایان سال ۲۰۲۶ میلادی از مرز ۶۰ میلیارد دلار فراتر رود.
تامین انرژی؛ از نیروگاههای گازسوز تا همجوشی روی زمین
سون پیشبینی کرده است که در کوتاهمدت، گاز طبیعی وظیفه پر کردن خلاء انرژی مراکز داده را بر عهده خواهد داشت، اما در درازمدت انرژی خورشیدی فضایی یا انرژی همجوشی بومی تنها گزینههای پاک و ارزان در مقیاس تروات خواهند بود. او اشاره کرد که همجوشی هستهای روی زمین بسیار پایدارتر و اقتصادیتر از هر ایده فضایی دیگر خواهد بود.
پایان جهان انسانمحور و آغاز عصر عاملها
در افق سال ۲۰۴۰، سون جامعهای را متصور است که در آن ۱۰۰ تریلیون عامل هوش مصنوعی به طور مستقل تصمیمگیری کرده، با یکدیگر تبادل اطلاعات میکنند و امور اجرایی را پیش میبرند. او معتقد است ما از دنیای انسانمحور به دنیای عاملمحور هدایت خواهیم شد؛ عصری که در آن انسان دیگر بالاترین فرم تصمیمگیری و حیات روی زمین نخواهد بود و این واقعیتی غیرقابلاجتناب است.
